شعر مهر خوبان
ساعت ۱۱:٢٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸٧  

برای خوندن شعرها بر روی ادامه مطالب کلیک کنید.


              

                        السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین  

«سلسله موی دوست»

 

سلسله موی دوست،بر سر نیزه ببین

کز پی احقاق حق،گشته چو عین الیقین

موی تو چون پرچمی،بر سر نیزه فراز

گشته به خونت خضاب،ریخته روی جبین

چون سند عشق بود ،بر سر نیزه گواه

یاد تو در سینه ام،حکمت حبل المتین

چونکه خدا خواسته ،کشته ببیند تورا

اشک برای تو شد،شافع اهل یقین

گرچه که این آسمان، بهر تو خونین گریست

ناله زنان خاکیان،گشته ملایک حزین

وعده تو با ملک،در یم دریای خون

قتلگه عشق تو،هر دوجهان را نگین

روز تو آغاز دین،یاد تو یاد خداست

واقعه روز تو،گشته چو احیا دین

ساقی اهل حرم،تشنه و خونین بدن

نهر ز شرم وحیا رفته به زیر زمین

آن یل ساقی سرشت،غرقه دریای عشق

وارث خون علی،عزت ام البنین

خواهر تو کوه بود،چونکه نمرد از غمت

گرچه ز خونت بدید،لاله و یاس سمین

کودک تو شد فدا،با لب عطشان و آه

خون گلوی علی،آب حیات زمین

چون لب خشکت بدید،ساجد اهل نماز

شکر بگفت و بکرد،سجده به حق المبین

بر لب تو خیزران،کوفته مرد شقی

صوت جلی شد بلند،از لب ودندان دین

هر شب وروزم شده،گریه کن پادشاه

چونکه بزرگ است غمت، بهر من ای نازنین

نوحه سرایی من از غم آن ماتم است

ناله و مهر مرا،از پی خوبان ببین

 

                                                            «مهراب کریمی»   

 

 

***************************************************                  

 

    «خداحافظ»

خداحافظ ،خداحافظ

تمام خنده های بعد از او

خداحافظ ،خداحافظ

تمام شاپرکهای شبی بی او

خداوندا!

رفیقانم مرا با خود

به شبهای اساطیری نمی خوانند

مرا غرق در عادات انسانی

اسیر نام و احساس پریشانی

می خوانند و می دانند.

من درگیر در من بودن خویشم،

چه گویم،آه خسته از خویشم

خداوندا!

تویی دریا

منم آن ماهی ترسان،

گریزان ز دست صیادان پرسودا،.

تویی باران

منم آن گلبوته خشک کویرآلود،

لرزان ز طوفان صحراهها.

خداوندا!

تویی بهتر زهرچه قصه ها و شعرها گویند.

                                                                   «مهراب کریمی» 

 

*************************************************** 

 

                                            «سلام بی جواب»

سلامت می کنم با گل

                   جوابم می دهی با اشک

نگاهت می کنم با عشق

                     نگاهم می کنی چون سنگ

چه گویم؛حرفهایم آسمانی می شود انگار

                     اشکهای تازه می خواهم

                   نمی دانم ؛نمی دانم؛چرا امشب نمی خوابم.

                                                                                        «مهراب کریمی»**************************************************** 

                                               «نگار جهان افروز»

ای نگارم

        قدح مست جهان افروزم

                      به شب تار جنون آمیز برخیز و بتاب

من غریبی خسته ام

             یا که یک گلچه  نوبشکسته ام

                               برخیز و با چشم جهان آغازت

                                    به  من وپنجره ها خوب بتاب.

                                                                                     «مهراب کریمی»

 

************************************************

 

 

 

 

به یادشهیدان سید مرتضی آوینی و دکتر مصطفی چمران

«دروغ انسانها»

در دوری یاران سفر کرده              

        لبم خندان ولی!

قلبم سراسر اشکباران است     

             خداوندا تو با من باش و من با تو

که در این غربت تاریک انسانها         

         تویی درمان هر دردی

دروغ است اینکه می گویند انسانها        

            فسون است آنچه می خوانند آدمها  

      از عشق و شب و باران و تنهایی

                                                           «مهراب کریمی»*********************************************************

                      «قصه تقصیر»

میان قصه تقدیر و تقصیر

در شب تاریک ،حیران و حریص آلود

گناهان بر دلم افسانه می خوانند

ومن با احساسی از افکارشرک آلود

پر امید وترسان

گاه با ایمانی غبارآلود

خداوندا تو را من با عشق می خوانم.

 

                                                                             «مهراب کریمی»  

*********************************************************

 

 

 

                                        "تو را من چشم در راهم"

تقدیم به روح بلند شهید محمد ابراهیم همت

دلم درگیرچشمان تو شد روزی

                            در رد نگاهت،آسمان بود

                                                                                                                                                                                                   آنکه               آنکه مرهم می نهد بر زخم هر دردی.

دلم را با هرآنچه آشنایت بود،

                             ترسیدم

                                       ولی بر خنده های دیگران خندیدم وبا ترس جنگیدم.

برای ماندگاری در حضورت

                               راهم را به یاد تو شروع کردم

                                              و تمنای صفا از ساحت پروردگار مهربان کردم.

به یاد هرچه تنهایی و حسرت بود

                                 بی غوغا و بی فریاد

                                                عشقی آرمانی را طلب کردم

نمی دانم پذیرفتی ویا بر عشق من آرام خندیدی؛

                                  صدای عشق را از کوله بارم می شنیدم

                                                                   زمانی خسته و گاهی هراس آلود

می پرسد:که آیا دوستم داری؟

                              بگو با من "تو را من چشم در  راهم"

 

و تو در پاسخم گفتی:

                               مگر از آنچه فانی بود دل کندی؟

نمی دانم که می آیم ویا در چارگوش زندگی

                         بی عشق می میرم.

                                               بگو با من "تو را من چشم در راهم"

                                                       

                                                           م .بهشت           

 

 *******************************************************

 جهانبینی مهر خوبان

 http://shahrekeyan.blogfa.com/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


کلمات کلیدی: شعر مهر خوبان
 
 
 
 
pcjava